Nga fenomen në rrjete sociale, në një realitet të dhimb­shëm që kërkon ndih­më pro­fe­sion­ale

Një ngjar­je prekëse ka tron­di­tur ditët e fun­dit opin­ion­in pub­lik në Tiranë, pasi Genard dhe Soni­da Haj­di­ni  të njo­hur për pub­likun si per­son­azhet pas frazës virale “gjëra të mira, gjëra të buku­ra” – janë shtru­ar në spi­tal­in psiki­a­trik për tra­j­tim të spe­cial­izuar.

Ulëri­ma e Genardit, “Ma morën motrën!”, është kthy­er në sim­bolin e një drame njerë­zore që për shumëkënd ishte e paduk­shme pas buzëqesh­jeve dhe videove spon­tane në rrjete sociale.

Fqin­jët: Ishin njerëz të qetë, jetonin thjesht

Në lag­jen ku banon­in, Genar­di dhe Soni­da për­shkruheshin si per­sona të rez­ervuar, që mer­reshin me punët e tyre dhe nuk kri­jonin prob­leme.

“Ishin shumë të mirë. Sa ishte gjal­lë babai, ai kujde­sej për gjithç­ka, ua mer­rte ilaçet me orar. Soni­da ishte shumë e qetë, mad­je deri vonë jepte mësim online. Ka qenë shumë e zon­ja”, tre­gon një banor.

Dita kur ambu­lan­ca mbër­ri­ti në pal­latin e tyre mbetet e pahar­rueshme për komu­nitetin.

“Genar­di ishte poshtë duke blerë në mar­ket. Kur mori vesh çfarë po ndod­hte, vetëm bër­ti­ti: ‘Ma morën motrën!’. Vrapoi drejt ambu­lancës. Sonidën e morën mjekët, ndër­sa Genardin poli­cia”, rrëfen një tjetër fqinj.

Një his­tori e rëndë që nis në vitet ’90

Dra­ma e tyre nuk është e re. Në fund të viteve ’90, nëna e Genardit dhe Sonidës humbi jetën tragjik­isht nga një plumb qorr, tek­sa ndod­hej në bal­lkonin e shtëpisë. Ata ishin ende fëmi­jë – një traumë që, sipas njerëzve pranë tyre, la gjur­më të thel­la.

Megjithatë, të dy arritën të shkëlqe­jnë në shkol­lë dhe më pas u larguan drejt Shteteve të Bashkuara, ku ndo­qën studime në fusha si biokimia, filo­zofia dhe gjuhët e hua­ja, duke për­fun­d­uar edhe mas­tera të shumtë.

Pas kthim­it në Shqipëri, zgjod­hën një jetë të thjeshtë: libra, gatim, pazar dhe video spon­tane në Insta­gram. Moto­ja e tyre poz­i­tive u bë virale dhe fitoi zem­rat e shumë ndjekësve.

Por plagët e vje­tra nuk u shëru­an kur­rë plotë­sisht.

Pak muaj më parë, ata hum­bën edhe babain – shtyl­lën krye­sore të mbështet­jes së tyre.

Video­ja virale dhe ndërhyr­ja e insti­tu­cion­eve

Disa ditë më parë, Genar­di pub­likoi pam­je të motrës së tij në një gjend­je të rën­d­uar emo­cionale. Video­ja u përhap me shpe­jtësi në rrjete sociale, duke nxi­tur reag­ime të shum­ta.

Pas kësaj, ndërhynë shër­bimet sociale, stafi mjekë­sor dhe poli­cia. Sipas ver­i­fikimeve zyrtare, nuk u kon­stat­u­an ele­men­të dhune, ndër­sa u sqarua se pam­jet ishin pub­likuar për të tërhe­qur vëmend­jen. Video­ja u hoq men­jëherë.

Aktu­al­isht, të dy janë të shtru­ar në spi­tal­in psiki­a­trik të Tiranës, ku po mar­rin tra­j­tim pro­fe­sion­al. Rasti është refer­u­ar në prokurori dhe insti­tu­cionet sociale kanë nisur har­timin e një plani mon­i­tori­mi dhe mbështet­je­je.

Një kujtesë e fortë për shoqërinë

His­to­ria e Genard dhe Soni­da Haj­dinit është një pasqyrë e qartë e asaj që shpesh fshi­het pas ekran­it të tele­fonit: trau­ma të pashëru­ara, hum­b­je të mëd­ha dhe nevo­ja për ndih­më reale.

Nga një fenomen që na bënte të buzëqesh­n­im në Insta­gram, tek një realitet i brishtë që kërkon empati dhe ndërhyr­je pro­fe­sion­ale – rasti i tyre na kuj­ton se shën­de­ti men­dor nuk duhet neglizhuar.

Sot, në lag­jen e tyre mbi­zotëron hes­ht­ja. Por mesazhi mbetet i fortë: pas çdo “sto­ry” mund të fshi­het një his­tori e dhimb­shme, dhe ndon­jëherë, empa­tia dhe ndih­ma në kohë mund të jenë shpë­tim.