Trag­je­dia që godi­ti famil­jen Keçi ka lënë pas një dhim­b­je të thel­lë jo vetëm tek të afër­mit, por edhe në komu­nitetin akademik dhe mjekë­sor. Stu­den­t­ja e Fakul­tetit të Mjekë­sisë, Bora Keçi, humbi jetën në mënyrë tragjike së bashku me të atin, si paso­jë e një aksi­den­ti të rëndë auto­mo­bilis­tik të ndod­hur pas­diten e 25 pril­lit.

Laj­mi i rëndë është për­je­t­u­ar me tron­dit­je nga ped­a­gogë, stu­den­të dhe të gjithë ata që e nji­h­nin Borën, e cila nji­hej si një stu­dente e përkush­tu­ar dhe me rezul­tate të shkëlqy­era. Mjeku dhe ped­a­gogu Admir Sina­mati reagoi pub­lik­isht përmes një mesazhi prekës, duke shpre­hur ngushël­limet për famil­jen Keçi dhe duke e cilë­suar këtë hum­b­je si një plagë të mad­he për të gjithë shoqërinë.

Në fjalët e tij, ai thek­soi se ndër­pre­r­ja e jetës së një të reje plot ëndr­ra dhe ambi­cie, së bashku me hum­b­jen e të atit – gjithash­tu mjek – për­bën një trag­je­di të dyfishtë që prek thel­lë jo vetëm famil­jen, por edhe sis­temin shën­de­të­sor.

Sina­mati ndau gjithash­tu një kuj­tim të veçan­të nga jeta akademike e Borës, duke pub­likuar provimin e saj në lëndën Etikë dhe Deon­tologji Mjekë­sore, ku ajo ishte vlerë­suar me rezul­tate mak­si­male. Sipas tij, ky moment mbetet një dësh­mi e qartë e seri­ozitetit, përkush­tim­it dhe formim­it të saj si një mjeke e ardhshme me vlera të lar­ta pro­fe­sion­ale dhe njerë­zore.

Një detaj që e bën edhe më të rëndë këtë ngjar­je është fak­ti se nëna e Borës, Koze­ta Keçi, është gjithash­tu mjeke, e cila për­bal­let me hum­b­jen e njëkohshme të bashkëshort­it dhe vajzës së saj.

Mes dhim­b­jes së mad­he, mesazhet e ngushël­lim­it kanë vër­shuar nga të gjitha anët, duke e kuj­tu­ar Borën si një vajzë shem­bul­lore, me ëndr­ra të mëd­ha dhe një të ardhme të ndrit­ur për­para. Hum­b­ja e saj dhe e të atit mbetet një plagë e hapur që do të mba­het mend gjatë nga të gjithë ata që patën fatin t’i njo­hin.

U prehshin në paqe.

Pos­ti­mi i plotë:

Para dy ditësh me dhim­b­je të thel­lë morëm lajmin tragjik për ndar­jen e parakohshme nga jeta të stu­dentes së Fakul­tetit të Mjekë­sisë Bora Keçi, së bashku me të atin e saj, mjek, në një aksi­dent auto­mo­bilis­tik.

Është e vështirë të gjen­den fjalët e duhu­ra për­bal­lë një hum­b­je­je kaq të rëndë, ku jeta e një stu­den­te­je të re, plot ëndr­ra, përkush­tim dhe shpresë për të ardhmen, ndër­pritet në mënyrë kaq tragjike, bashkë me jetën e prindit të saj, njeri­ut dhe mjekut që i kishte shër­by­er jetës dhe shën­de­tit të njerëzve

.Bora do të mbetet në kujtesën time edhe përmes këtij momen­ti të veçan­të akademik: provim­it në lëndën Etikë dhe Deon­tologji Mjekë­sore, ku u vlerë­sua shkëlqyeshëm. Kjo foto është më shumë se një kuj­tim provi­mi; është dësh­mi e seri­ozitetit, edukatës, përkush­tim­it dhe formim­it të saj si stu­dente e den­jë e Fakul­tetit të Mjekë­sisë.

Në këto çaste dhim­b­je­je të mad­he, si mjek dhe ped­a­gog i shpreh ngushël­limet më të sin­qer­ta famil­jes Keçi, mamasë së Borës — Dr. Koze­ta, të afër­mve, Fakul­tetit të Mjekë­sisë, ped­a­gogëve, dhe gjithë shoqërisë stu­den­tore të Borës. Hum­b­ja e saj dhe e të atit është një plagë e rëndë për famil­jen, për komu­nitetin mjekë­sor dhe për të gjithë ata që i njo­hën.

U prehshin në paqe shpir­trat e tyre!