Ujqërit e tmerrshëm të Colossal janë rritur plotësisht dhe tani gjuajnë në tufë
Një nga grabitqarët më ikonë të Epokës së Akullnajave, ujku i tmerrshëm, nuk është më vetëm pjesë e historisë fosile. Sipas kompanisë bioteknologjike Colossal Biosciences, individët e rikrijuar të ujkut të tmerrshëm kanë arritur pjekurinë e plotë fizike dhe tashmë po shfaqin sjellje të organizuar gjuetie në tufë.
Nga ADN-ja e lashtë te grabitqari i gjallë
Dire wolf (ujku i tmerrshëm) ka jetuar në Amerikën e Veriut dhe të Jugut gjatë periudhës së Pleistocenit të Vonë dhe u zhduk rreth 10 mijë vjet më parë. Më i madh dhe më i fuqishëm se ujku gri modern, ai konsiderohej një grabitqar kulmor që gjuante kafshë të mëdha si bizonët dhe kuajt e egër.
Colossal Biosciences, e njohur edhe për projektet e saj për rikthimin e Woolly mammoth, ka përdorur teknologji të avancuara të redaktimit gjenetik për të rindërtuar ADN-në e ujkut të tmerrshëm. Duke kombinuar material gjenetik të ruajtur me gjenomin e kanidëve modernë, studiuesit kanë arritur të krijojnë një variant funksional që i afrohet shumë specieve të zhdukura.
Tashmë të rritur plotësisht
Sipas të dhënave të publikuara, ujqërit e rikrijuar kanë arritur përmasat e plota trupore. Ata peshojnë më shumë se ujqërit gri mesatarë dhe shfaqin strukturë të fortë skeletore, nofulla të fuqishme dhe qëndrueshmëri të lartë fizike — karakteristika që përputhen me të dhënat paleontologjike.
Megjithatë, ajo që ka tërhequr më shumë vëmendje nuk është vetëm madhësia e tyre, por sjellja.
Gjueti e koordinuar në tufë
Vëzhgimet e fundit tregojnë se ujqërit kanë krijuar hierarki sociale dhe po gjuajnë në mënyrë të koordinuar. Të dhënat nga monitorimi i lëvizjeve tregojnë se ata bashkëpunojnë për të rrethuar dhe lodhur prenë, duke përdorur strategji tipike të grabitqarëve që veprojnë në grup.
Shkencëtarët besojnë se disa prej këtyre instinkteve janë të koduara thellë në strukturën gjenetike dhe janë shfaqur natyrshëm pas rikrijimit të specieve.
Debati etik dhe ekologjik
Rikthimi i një grabitqari të zhdukur ka ngritur pyetje të shumta etike dhe mjedisore. Mbështetësit argumentojnë se teknologjitë e “de-zhdukjes” mund të ndihmojnë në rivendosjen e ekosistemeve dhe në forcimin gjenetik të specieve të rrezikuara. Kritikët, ndërkohë, pyesin nëse grabitqarë të tillë kanë vend në ekosistemet moderne, të cilat kanë ndryshuar rrënjësisht që nga Epoka e Akullnajave.
Aktualisht, Colossal thekson se të gjithë ujqërit mbahen në mjedise të kontrolluara dhe të monitoruara rreptësisht, pa plane të menjëhershme për lirim në natyrë.
Një epokë e re për shkencën
Fakti që ujqërit e tmerrshëm tashmë janë të rritur dhe po veprojnë si një tufë e organizuar përfaqëson një moment historik për bioteknologjinë moderne. Projekti sinjalizon një të ardhme ku zhdukja mund të mos jetë më përfundimtare.
Nga fosilet e muzeve në grabitqarë të gjallë rikthimi i ujkut të tmerrshëm mund të jetë vetëm fillimi i një epoke të re shkencore.
